Daedalus & Ikarus

Δαίδαλος και Ίκαρος   Όλος ο αρχαίος κόσμος μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για τον πιο σπουδαίο εφευρέτη της Αθήνας, τον Δαίδαλο. Αλλά και ο ίδιος είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια για τον εαυτό του. Γέμιζε με ικανοποίηση που τις εφευρέσεις του τις θαύμαζαν θεοί και άνθρωποι, αλλά δεν άντεχε τον ανταγωνισμό. Ούτε καν από τον ίδιο του τον ανιψιό, ο οποίος είχε μαθητεύσει κοντά του. Από μεγάλη ζήλια και φόβο μήπως ο ανιψιός του γίνει πιο διάσημος από αυτόν, ο Δαίδαλος τον έσπρωξε από την Ακρόπολη. Φοβισμένος και για να γλυτώσει από την τιμωρία κατέφυγε στην Κρήτη. Εκεί γνωρίστηκε με τον βασιλιά της, τον Μίνωα, ο οποίος του ανέθεσε να φτιάξει ένα οικοδόμημα για να φυλακίσει μέσα τον τρομερό Μινώταυρο. Ο Δαίδαλος σχεδίασε τον λαβύρινθο, ένα κτίριο με πολλούς στενούς διαδρόμους και περάσματα που μπέρδευαν όποιον έμπαινε μέσα και δεν τον άφηναν να βρει την έξοδο. Ο βασιλιάς έμεινε πολύ ευχαριστημένος από το δημιούργημα του εφευρέτη. Φοβήθηκε όμως πως υπήρχε πιθανότητα ο Δαίδαλος να πάει σε άλλα μέρη και να φτιάξει ακόμη πιο εντυπωσιακά κτίρια. Γι’ αυτό διέταξε να φυλακίσουν άμεσα αυτόν και τον γιο του, τον Ίκαρο. Ο έξυπνος πατέρας όμως, σκέφτηκε πως οι δυο τους θα μπορούσαν να αποδράσουν πετώντας. Έτσι, έφτιαξε δύο ζευγάρια από φτερά, στα οποία κόλλησε πούπουλα με κερί. “Πρόσεξε γιε μου. Μην πετάς πολύ ψηλά, γιατί υπάρχει περίπτωση τα φτερά να λιώσουν από τον ήλιο. Μην πετάς ούτε πολύ χαμηλά, επειδή τότε τα φτερά θα βραχούν από τη θάλασσα, θα βαρύνουν και πέσεις.” συμβούλεψε τον Ίκαρο λίγο πριν πετάξουν. Σύντομα, πατέρας και γιος ξεκίνησαν το ουράνιο ταξίδι τους, αφήνοντας πίσω το νησί της Κρήτης και τη σκοτεινή τους φυλακή. Χαρούμενοι και ξένοιαστοι πετούσαν προς την ελευθερία, αλλά ο Ίκαρος δεν συνειδητοποίησε πως είχε απομακρυνθεί αρκετά από τον πατέρα του και είχε φτάσει κοντά στον ήλιο. Τα φτερά του άρχισαν να λιώνουν. Έχασε την ισορροπία του και έπεσε στη θάλασσα, δίπλα σε ένα μικρό νησί. Ο Δαίδαλος συγκλονισμένος και στεναχωρημένος κατέβηκε, πήρε το νεκρό σώμα του γιου του και το έθαψε στην παραλία. Από τότε, το νησί αυτό ονομάστηκε Ικαρία και η θάλασσα γύρω του Ικάριο Πέλαγος.  

Κείμενο: Αλέξανδρος Μιχαήλ